Популяризм (ад італ. Popolarismo; італ. Popolarе — народны) – палітычная ідэя, якая імкнецца да ўзгодненасці дзеянняў і ўзаемнай клопаце ў адносінах паміж усімі часткамі грамадства. Згодна з папулярызму, дасягненне гэтай гармоніі патрабуе, каб якая праводзіцца палітыка ахоплівала інтарэсы ўсіх чальцоў грамадства. Такі падыход супрацьпастаўляецца палітыцы ў інтарэсах асобных класаў і індывідуалізму. У той жа час ён робіць ухіл на дэмакратыі ў процівагу крайняму дзяржаўнаму нацыяналізму і фашызму.

Першапачатковым аўтарам канцэпцыі быў дон Луіджы Стурцо. Тэрмін доўгі час лічыўся сінонімам хрысціянскай дэмакратыі, паколькі адбываецца ад назвы Італьянскай народнай партыі «Пополяры» (па-італьянску Partito Popolare Italiano), якая разглядала папулярызм як аснову сваёй дактрыны. З тых часоў многія хрысціянска-дэмакратычныя партыі называюць сябе «народнымі».

Распаўсюджаным следствам прыхільнасці папулярызму з’яўляецца цэнтрызм і ўмераны кансерватызм.